Achter het stuur van de Amsterdamse tram

Ruben: Zit je rustig? Stel je voor: je rijdt elke dag door de mooiste straten van Amsterdam, in een tram van dertig meter lang. Maar je moet ook heel goed letten op fietsers die plotseling oversteken. Hoe is dat?

Ruben: Welkom bij TalkDutch. Vandaag praat ik met Mustafa. Hij is al tien jaar trambestuurder in Amsterdam. Dag Mustafa, fijn dat je er bent.

Mustafa: Hallo Ruben. Leuk om hier te zijn.

Ruben: Mustafa, waarom wilde je graag op de tram werken? Was dat een droom?

Mustafa: Nou... [laughs] als kind wilde ik piloot worden. Maar vliegen is ver weg. Op de tram ben ik juist dicht bij de mensen. Ik zie de stad wakker worden. Dat vind ik prachtig.

Ruben: De stad wakker zien worden. Hoe ziet dat eruit op een vroege ochtend?

Mustafa: Het is dan nog heel stil. De straten zijn leeg. Je ziet alleen de bakkers die hard werken en mensen die hun hond uitlaten. Het is een rustig moment.

Ruben: Ja, dat kan ik me voorstellen. Maar daarna wordt het drukker. Met fietsers, auto's en toeristen. Word je daar nooit zenuwachtig van?

Mustafa: Soms is het wel stressvol. In Amsterdam fietst iedereen overal. Ze kijken vaak niet uit. Dan moet ik snel remmen. Je moet echt goed opletten. Maar na tien jaar ken ik de gevaarlijke punten wel.

Ruben: Je leert de stad dus echt heel goed kennen. Heb je een favoriete route?

Mustafa: Ja, absoluut. Lijn 2. Die gaat langs het Vondelpark en de grote musea. Toeristen vinden die route prachtig. Soms vertel ik door de microfoon iets over de stad. Dat vinden de mensen leuk.

Ruben: Echt waar? Wat leuk! Je bent dus eigenlijk ook een gids.

Mustafa: [laughs] Ja, een beetje wel. Ik hou van een praatje. Soms stappen er ook oudere mensen in die eenzaam zijn. Zij willen gewoon even hallo zeggen. Dat kleine contact maakt mijn dag goed.

Ruben: Dat is mooi. Het is dus veel meer dan alleen sturen en remmen. Het is ook sociaal werk.

Mustafa: Zeker weten. Je bent het gezicht van de stad. Je moet vriendelijk blijven, ook als iemand chagrijnig is.

Ruben: Is dat moeilijk? Vriendelijk blijven als iemand boos is?

Mustafa: Soms wel. Als mensen haast hebben en de tram net missen, zijn ze weleens boos. Dan adem ik een keer diep in en uit [sighs]. Ik denk dan: die persoon heeft gewoon een slechte dag.

Ruben: Heb je weleens iets bijzonders meegemaakt op de tram?

Mustafa: Oh ja! Een man vergat een keer zijn trouwring in de tram. Hij was helemaal in paniek. Gelukkig vond ik de ring na mijn dienst onder een stoel. De man moest bijna huilen toen ik hem de ring teruggaf.

Ruben: Wat een prachtig verhaal. Dat vergeet je nooit meer.

Mustafa: Nee, inderdaad. Dat zijn de momenten waarvoor ik het doe.

Ruben: We gaan afronden, Mustafa. Wat wil je onze luisteraars meegeven?

Mustafa: Geniet van de reis. En als je de tram instapt: zeg gerust eens 'hallo' tegen de bestuurder. Een kleine glimlach maakt de dag voor ons allebei leuker.

Ruben: Wat een mooie boodschap. Dank je wel voor dit fijne gesprek, Mustafa. En succes met je volgende rit!

Mustafa: Graag gedaan, Ruben. Tot ziens!

Ruben: Wil je meelezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl.