Iets maken met je handen

Eva: Waarom zitten we de hele dag achter een scherm, als we ook zelf iets kunnen maken? Vandaag praat ik met Jeroen. Hij is drieënveertig en koos voor een heel andere hobby.

Eva: Welkom, Jeroen. Fijn dat je er bent. Jij werkt de hele dag op een kantoor, achter de computer. Maar in de avond doe je iets heel anders. Je leert namelijk meubels maken van hout. Hoe ben je daar zo bij gekomen?

Jeroen: Dank je, Eva. Nou... ik zat te veel achter mijn computer. Mijn hoofd zat aan het einde van de dag helemaal vol, maar mijn handen deden niks. Ik wilde gewoon weer eens iets maken wat ik echt kan vasthouden. Dus ik zocht op internet en vond een avondcursus meubelmaken hier in de buurt.

Eva: Wat leuk. En hoe was die allereerste les? Was het erg moeilijk?

Jeroen: [laughs] Ja, best wel! Ik dacht van tevoren: ik maak wel even snel een mooie stoel. Maar de docent zei meteen: "Nee Jeroen, we beginnen bij de basis. Eerst gaan we leren zagen." Alleen maar recht zagen in een stuk hout. Dat klinkt makkelijk, maar dat is het echt niet.

Eva: Oh? Waarom is dat zo moeilijk dan?

Jeroen: Je moet heel rustig bewegen. Niet te hard duwen. En heel goed kijken naar de getekende lijn op het hout. Als je te snel wil gaan, gaat het meteen scheef. Je moet echt je aandacht erbij houden. Mijn eerste plankje was echt helemaal scheef. Ik moest helemaal opnieuw beginnen.

Eva: [laughs] Echt waar? Maar dat hoort er natuurlijk bij als je leert. Wat was het eerste ding dat je echt helemaal zelf hebt gemaakt?

Jeroen: Dat was een klein houten kistje. Met een deksel. Het is niet perfect, hoor. Je ziet wel wat foutjes. Maar toen het af was... ja, ik was echt super trots! Ik heb het kistje nu op mijn kantoor staan voor mijn pennen. Elke keer als ik ernaar kijk, word ik een beetje blij.

Eva: Wat mooi is dat. En wat doet dat werken met hout met je hoofd? Na zo'n drukke dag op kantoor?

Jeroen: Het geeft me echt rust. Op kantoor moet ik altijd nadenken over moeilijke plannen en e-mails. Mijn hersens staan nooit stil. Maar bij het meubelmaken ben ik alleen bezig met het hout. Hoe voelt het? Hoe ruikt het? Het hout ruikt ook zo lekker. Je bent even helemaal in het nu.

Eva: Ja, dat kan ik me goed voorstellen. Je gebruikt echt al je zintuigen. En hoe is de groep op de cursus? Leren jullie veel van elkaar?

Jeroen: Jazeker. Het is een heel diverse groep. Er is een jonge student, maar ook een mevrouw die al met pensioen is. Iedereen doet het op zijn eigen tempo. We helpen elkaar vaak. Als iemand een fout maakt, lachen we erom en lossen we het op. Er is totaal geen stress.

Eva: Wat een prettige sfeer. En wat ben je nu op dit moment aan het maken?

Jeroen: Ik ben nu bezig met een grote salontafel voor mijn woonkamer. Het is een groot project van eikenhout. Ik moet nu heel veel schuren om het hout glad te maken. Dat duurt uren, maar het is bijna een soort meditatie voor mij. Ik vind het heerlijk.

Eva: Wat goed, zeg. Een hele tafel! Daar kun je straks echt trots op zijn. Wat wil je onze luisteraars meegeven die misschien ook een nieuwe vaardigheid willen leren?

Jeroen: Ik zou zeggen: ga het gewoon proberen. Je hoeft niet meteen heel goed te zijn. Iets nieuws leren met je handen is heel gezond voor je geest. En het is zo fijn om te zeggen: "Kijk, dit heb ik vandaag zelf gemaakt."

Eva: Wat een mooie boodschap, Jeroen. Dank je wel voor je verhaal en heel veel succes met het afmaken van je tafel.

Jeroen: Graag gedaan, Eva. Dank je wel voor de uitnodiging.

Eva: Dit was TalkDutch voor vandaag. Wil je dit gesprek rustig nalezen? Het transcript van deze aflevering vind je gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!