Rust vinden in duizend stukjes karton

Tom: Soms wil je gewoon even helemaal niets. Geen telefoon, geen scherm, geen e-mails die binnenkomen. Maar hoe vind je die rust als je hoofd nog vol zit met je drukke werk?

Tom: Welkom bij TalkDutch. Vandaag praat ik met Wendy. Zij is achtendertig, werkt als projectmanager in een druk bedrijf, en heeft een hobby gevonden die heel simpel klinkt, maar haar leven echt veranderde. Ze legt legpuzzels van wel duizend stukjes. Wendy, welkom.

Wendy: Dank je wel, Tom. Leuk om hier te zijn.

Tom: Puzzelen... Als ik daaraan denk, denk ik aan een regenachtige zondag bij mijn opa en oma aan de keukentafel. Waarom is dit voor jou zo belangrijk geworden?

Wendy: [laughs] Ja, dat hoor ik heel vaak! Mensen denken dat het voor ouderen is. Maar voor mij is het pure meditatie. Mijn werk is heel abstract. Ik zit de hele dag in vergaderingen en maak plannen voor de toekomst. Bij een puzzel is dat anders. Je begint met een doos vol chaos, en na een paar uur zie je resultaat. Dat geeft direct een fijn gevoel.

Tom: Ja, dat kan ik me voorstellen. Je ziet meteen wat je hebt gedaan. Maar hoe ben je er eigenlijk mee begonnen? Was er een specifiek moment?

Wendy: Nou... dat was ongeveer drie jaar geleden. Ik had een heel stressvolle periode. Ik merkte dat ik 's avonds op de bank zat en alleen maar bleef scrollen op mijn telefoon. Ik werd er alleen maar onrustiger van. Toen zag ik in een winkel een puzzel liggen met een afbeelding van een Amsterdamse gracht. Ik dacht: waarom ook niet? Thuis heb ik hem op de eettafel gelegd. En ik vergat die avond helemaal de tijd.

Tom: Echt waar? Vanaf de eerste avond al?

Wendy: Ja, echt. Ik begon met de randjes, zoals bijna iedereen. En voor ik het wist, was het twee uur later. Mijn telefoon lag nog in de gang. Het was alsof er een soort stilte in mijn hoofd kwam die ik lang niet had gevoeld.

Tom: Wat bijzonder. Want eigenlijk ben je toch heel actief bezig? Je moet zoeken, kijken, passen... Waarom geeft dat dan toch rust?

Wendy: Omdat je maar met één ding bezig kunt zijn. Je kunt niet puzzelen en tegelijkertijd nadenken over die moeilijke mail van je baas. Het activeert een heel ander deel van je hersenen. Je zoekt naar die specifieke kleur blauw, of die specifieke vorm. Je filtert de rest van de wereld even helemaal weg. En het geluid helpt me ook.

Tom: Het geluid? Welk geluid bedoel je?

Wendy: Het zachte geluid van de kartonnen stukjes die door je handen gaan. En die kleine 'klik' als een stukje past. Dat klinkt misschien gek, maar dat geluid is voor mij heel erg rustgevend.

Tom: Nee, dat klinkt heel logisch. Maar hoe reageert je vriend daarop? Zegt hij niet: "Wendy, de eettafel ligt alweer vol met karton"?

Wendy: [laughs] Nou, in het begin was hij wel verbaasd. We konden dagenlang niet aan tafel eten omdat die puzzel daar lag. Maar inmiddels hebben we een puzzelmat. Die rol je zo op, dus dan is de tafel snel weer vrij. En het grappige is: hij doet nu soms ook mee. Dan komt hij naast me staan met een kop thee en zoeken we samen in stilte naar dat ene stukje. Het brengt ons echt samen, zonder moeilijke gesprekken.

Tom: Dat is mooi. Gewoon samen stil zijn en toch verbonden zijn. Zijn er ook momenten dat het frustrerend is? Als je bijvoorbeeld dat allerlaatste stukje niet kunt vinden?

Wendy: Oh, verschrikkelijk! Dat is de grootste angst van elke puzzelaar. Soms ligt er eentje onder de bank, of heeft de kat ermee gespeeld. Maar die frustratie hoort erbij. Het leert je om geduld te hebben. Soms zie je het gewoon even niet meer. Dan moet je weglopen, slapen, en de volgende ochtend zie je het stukje ineens meteen liggen. Dat is een mooie les voor het dagelijks leven.

Tom: Ja, soms moet je afstand nemen om de oplossing te zien. Wendy, we moeten langzaam afronden. Wat wil je de luisteraars die ook op zoek zijn naar wat meer rust, vandaag meegeven?

Wendy: Ik zou zeggen: probeer het gewoon eens. Koop niet meteen een puzzel van drieduizend stukjes, maar begin met duizend. Leg je telefoon in een andere kamer en neem de tijd. Je zult verbaasd zijn hoe snel de tijd gaat en hoe stil het in je hoofd wordt.

Tom: Een heel mooi advies. Wendy, ontzettend bedankt dat je hier wilde zijn en je verhaal wilde delen.

Wendy: Graag gedaan, Tom.

Tom: En voor wie dit luistert: misschien is het tijd om die schermen eens uit te zetten en de rust te zoeken in iets simpels. Bedankt voor het luisteren naar deze aflevering van TalkDutch.

Tom: Wil je dit gesprek nog eens rustig nalezen? Het hele transcript staat gratis op talkdutch punt nl.