De magie van carnaval bouwen

Femke: Waarom staat een groep volwassenen maandenlang in een koude schuur te werken met papier en lijm? [laughs] Welkom bij TalkDutch. Vandaag praat ik met Peter. Hij is zevenenveertig jaar en bouwt al vijfentwintig jaar carnavalswagens. Welkom, Peter!

Peter: Dank je wel, Femke. Leuk om hier te zijn.

Femke: Peter, carnaval is in februari of maart. Maar jullie beginnen al in september met bouwen, toch? Waarom zo vroeg?

Peter: Ja, klopt. Een grote wagen bouwen kost heel veel tijd. We beginnen met een idee op papier. Dan maken we een groot frame van ijzer. En daarna plakken we er heel veel lagen papier op. Papier en lijm. Dat noemen we papier-maché.

Femke: Papier-maché... dat deden we vroeger op de basisschool!

Peter: [laughs] Precies! Maar dan heel groot. Onze wagen is soms wel twaalf meter lang en tien meter hoog. Het is echt hard werken. Maar het is vooral heel gezellig.

Femke: Hoe ben je hier eigenlijk mee begonnen? Vijfentwintig jaar geleden al?

Peter: Nou, mijn vader bouwde ook altijd al wagens. Ik ging als klein jongetje al mee naar de hal. Ik mocht toen de kwasten schoonmaken en de lijm dragen. Zo gaat dat vaak bij ons. Het gaat over van vader op zoon, of van moeder op dochter. Er bouwen tegenwoordig ook heel veel vrouwen en jonge meiden mee, hoor.

Femke: Echt waar? Wat leuk. En hoe is de sfeer in de hal als het buiten koud en donker is?

Peter: Nou, dat is juist het gezelligste. Buiten regent het en is het koud, maar binnen staat de kachel aan. Er is warme snert, je weet wel, die dikke erwtensoep. En we helpen elkaar altijd. Als iemand een fout maakt met het lassen van het ijzer, lossen we het samen op. Er is geen stress. Of nou ja, een week voor de optocht is er altijd wel een beetje gezonde stress.

Femke: [laughs] Want dan moet hij natuurlijk echt af zijn!

Peter: Precies. Soms werken we dan de hele nacht door. Maar dat hoort ook bij de traditie.

Femke: En wat is jouw taak precies bij het bouwen?

Peter: Ik las het ijzeren frame. Dus ik maak de vormen van de grote poppen. Dit jaar maken we een hele grote, groene draak. Die draak kan straks ook echt bewegen en rook blazen uit zijn neus.

Femke: Een bewegende draak die rook blaast! Wat gaaf. En hoe voelt het dan als de wagen eindelijk helemaal klaar is? En de grote optocht begint?

Peter: Nou... dat is echt kippenvel. Je staat daar op de wagen, het is koud, maar de zon schijnt. Er staan duizenden mensen langs de weg te kijken en te klappen. De muziek staat heel hard. Dan voel je zoveel trots. Alles werkt, de draak beweegt... Ja, daar doe je het al die maanden voor.

Femke: Dat geloof ik meteen. Maar... na die optocht is het feest voorbij. Wat gebeurt er dan met die prachtige draak?

Peter: [sighs] Ja, dat is altijd een beetje pijnlijk. De dag na carnaval slopen we de hele wagen weer. Het ijzer bewaren we voor volgend jaar. De rest gaat helaas weg.

Femke: Oh, echt? Is dat niet heel zonde van al dat werk?

Peter: Soms wel, natuurlijk. Maar het hoort er gewoon bij. Het bouwen zelf is eigenlijk het leukste deel van de traditie. Het samenwerken, de sfeer in de bouwhal. Dat pakken ze ons nooit meer af. En in september beginnen we gewoon weer aan een heel nieuw idee.

Femke: Prachtig hoe jullie dat doen. Peter, we zijn bijna aan het einde van ons gesprek. Wat wil je onze luisteraars meegeven?

Peter: Ga eens een keer kijken bij een carnavalsoptocht in het zuiden van Nederland. Het is niet alleen maar bier drinken en feesten. Het is echte cultuur en saamhorigheid.

Femke: Dank je wel voor je mooie verhaal, Peter. En heel veel succes met de draak!

Peter: Graag gedaan, Femke. Dank je wel.

Femke: En jij, lieve luisteraar, bedankt voor het luisteren. Wil je alles rustig nalezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!