Geen eigen auto meer

Ruben: Je eigen auto verkopen en vanaf dat moment alles met de fiets, de trein of een deelauto doen. Zou jij dat durven? Vandaag praat ik hierover met Thijs.

Ruben: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Ruben. Twee jaar geleden besloot Thijs, vader van twee jonge kinderen, zijn auto te verkopen. Geen eigen auto meer voor de deur, maar een app op zijn telefoon. Thijs, fijn dat je er bent.

Thijs: Dank je wel, Ruben. Leuk om hier te zijn.

Ruben: Neem ons eens mee naar dat moment. Waarom ging die auto weg?

Thijs: Nou, het begon eigenlijk met een rekensommetje. [laughs] Onze auto stond heel vaak stil. Zeker tachtig of negentig procent van de tijd stond hij gewoon voor de deur. Maar we betaalden wel elke maand voor de verzekering, de belasting en het onderhoud. Toen de auto voor de zoveelste keer naar de garage moest voor een dure reparatie, dacht ik: dit moet anders.

Ruben: Ja, dat herken ik wel. Een auto kost altijd geld, ook als hij stilstaat. Maar met twee kinderen... Is dat niet heel onpraktisch zonder eigen auto?

Thijs: Dat dacht mijn vrouw eerst ook. [laughs] En eerlijk is eerlijk, in het begin was het ook echt even wennen. Je moet opeens plannen. Je kunt niet meer zomaar de sleutels pakken en wegrijden. Maar in de praktijk valt het reuze mee. We doen nu bijna alles op de fiets. De school van de kinderen is dichtbij, en de supermarkt ook. En als we echt een auto nodig hebben, bijvoorbeeld voor een bezoek aan familie die ver weg woont, dan reserveren we een deelauto.

Ruben: Hoe werkt dat precies, zo'n deelauto? Is dat ingewikkeld?

Thijs: Nee, het is eigenlijk heel simpel. We gebruiken een app op onze telefoon. Op een kaartje in de app zien we welke auto's er bij ons in de buurt staan. We kiezen een auto, reserveren de tijd, en lopen erheen. Met de app maken we de auto open. De sleutel ligt in het dashboardkastje. En als we klaar zijn, zetten we de auto weer op zijn vaste plek terug en sluiten we hem weer met de app. Het is een kwestie van een paar klikken.

Ruben: Hm, dat klinkt inderdaad makkelijk. Maar wat nou als je plotseling weg moet? Bijvoorbeeld als er een noodgeval is met de kinderen? Dat is de angst van veel mensen, denk ik.

Thijs: Ja, dat klopt. Dat was ook onze grootste zorg. Maar we wonen in een stad, en hier staan echt heel veel deelauto's. Er is bijna altijd wel eentje vrij binnen vijf minuten lopen. En als er echt een spoedgeval is, dan bel je een taxi of de ambulance, toch? Zelfs toen we nog een eigen auto hadden, kon die een lekke band hebben of niet starten. Dus die zekerheid is soms ook een beetje schijn.

Ruben: Dat is een goed punt. We denken vaak dat een eigen auto ons totale vrijheid geeft, maar het brengt ook zorgen met zich mee. Heb je het gevoel dat je nu minder vrij bent?

Thijs: Soms wel, als het hard regent en ik met de fiets naar de sportclub van mijn zoon moet. [sighs] Dan mis ik die warme auto voor de deur wel even. Maar aan de andere kant voel ik me juist vrijer. Ik hoef nooit meer te zoeken naar een parkeerplek in de stad. Ik hoef niet te denken aan de apk-keuring of winterbanden. En het scheelt ons echt honderden euro's per maand. Dat geld kunnen we nu aan andere leuke dingen uitgeven, zoals een mooie vakantie.

Ruben: Honderden euro's, dat is echt veel geld. En hoe vinden de kinderen het? Missen die de eigen auto niet?

Thijs: [laughs] Nee, die vinden het juist een groot avontuur. Soms hebben we een kleine elektrische auto, de andere keer een grotere auto omdat we naar de bouwmarkt moeten. Ze vinden het elke keer weer spannend in welke auto we nu weer rijden. En ze zijn er ook aan gewend dat we vaker de trein nemen. In de trein kunnen we tenminste gezellig een spelletje doen of een boek lezen. Dat kon ik niet toen ik achter het stuur zat.

Ruben: Ja, reizen met de trein heeft zeker die kwaliteit. Je hebt echt tijd voor elkaar. Wat is voor jou het grootste inzicht geweest van deze verandering?

Thijs: Dat we veel minder verplaatsingen écht met de auto hoeven te doen dan we dachten. Vroeger pakten we de auto ook voor kleine ritjes van twee kilometer. Gewoon uit gewoonte. Nu we die drempel hebben van de deelauto reserveren, denken we beter na. Is het droog? Dan gaan we op de fiets. Is het ver? Dan kijken we eerst naar de trein. De auto is weer een hulpmiddel geworden, in plaats van de standaardkeuze.

Ruben: Een hulpmiddel in plaats van de standaardkeuze... Dat vind ik een mooie omschrijving. Thijs, we naderen alweer het einde van ons gesprek. Wat zou jij onze luisteraars willen meegeven die misschien ook twijfelen om hun auto weg te doen?

Thijs: Ik zou zeggen: probeer het eerst eens uit. Verkoop niet meteen je auto, maar laat hem eens een maand staan. Doe alsof je hem niet hebt. Gebruik de fiets, de trein en meld je aan bij een deelplatform. Kijk hoe dat voelt. Het is vaak minder spannend dan je denkt, en het geeft je zoveel rust en ruimte in je hoofd. En in je portemonnee!

Ruben: Een heel praktisch advies. Thijs, ontzettend bedankt voor je komst en voor dit inspirerende gesprek.

Thijs: Graag gedaan, Ruben.

Ruben: Alles rustig nalezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!