Zingen tegen de stress: Sander over zijn popkoor
Lire en suivant (transcription)
Tom: Waarom stoppen we eigenlijk met zingen als we volwassen worden? Als kind zingt iedereen, maar later doen we het vaak alleen nog stiekem onder de douche. Waarom is dat?
Tom: Welkom bij weer een nieuwe aflevering van TalkDutch. Mijn gast vandaag is Sander, negenendertig jaar oud. Hij werkt de hele dag in de IT, maar elke dinsdagavond doet hij iets heel anders: dan zingt hij in een popkoor. Sander, ontzettend leuk dat je er bent.
Sander: Dank je wel Tom. Echt heel leuk om hier te zijn.
Tom: Want ja, zingen in een koor... Hoe begint zoiets? Was je vroeger al de ster van de schoolmusical?
Sander: [laughs] Nee, absoluut niet! Ik was juist heel verlegen en zong nooit, behalve alleen in de auto. Maar twee jaar geleden had ik veel stress op mijn werk. Mijn hoofd stopte nooit met denken. Een collega zei toen: "Sander, je moet een keer meekomen naar mijn koor. Het is de beste manier om je hoofd leeg te maken."
Tom: En geloofde je dat meteen?
Sander: Nee, totaal niet. Ik dacht dat een koor alleen voor oude mensen was die saaie liedjes zingen. En ik dacht dat ik niet kon zingen. Maar ze bleef aandringen, dus ben ik toch maar meegegaan naar een repetitie.
Tom: En hoe was die eerste keer?
Sander: Heel spannend. Er stonden wel dertig mensen. De dirigent zette me bij de tenoren, de mannen met de hogere stemmen. In het begin zong ik heel zachtjes mee. Maar na een half uur gebeurde er iets bijzonders. We zongen een nummer van Coldplay. Toen alle stemmen samenkwamen, voelde ik een trilling in mijn hele lichaam. Het was alsof ik deel uitmaakte van één groot instrument. Dat gaf zo'n enorme energie. Ik ging naar huis en merkte dat mijn hoofd eindelijk helemaal stil was.
Tom: Wat bijzonder. Waarom werkt zingen zo goed tegen stress, denk je?
Sander: Nou, als je zingt, moet je heel diep ademhalen. En je kunt niet zingen en tegelijkertijd piekeren over je werk. Je moet namelijk heel goed opletten op de tekst, de muziek en de dirigent. Je bent dus honderd procent in het nu. Bovendien maakt je lichaam gelukshormonen aan. En samen zingen geeft ook nog eens een sterke verbinding. Het is echt een soort gezonde drugs. [laughs]
Tom: [laughs] De perfecte therapie dus. En wat zingen jullie precies?
Sander: We zingen moderne popliedjes. Soms Engels, van Queen of Coldplay, maar ook mooie Nederlandse nummers van Bløf of Suzan & Freek. We oefenen nu voor een groot optreden in de stadsschouwburg over drie maanden. Best wel spannend!
Tom: Dat geloof ik graag! Is de sfeer erg streng tijdens de repetities?
Sander: Nee, gelukkig niet. Plezier staat echt op nummer één. We lachen heel veel en als iemand een fout maakt, is dat prima. Na de repetitie gaan we ook altijd gezellig wat drinken in de bar naast de zaal. Dat noemen we de 'derde helft'.
Tom: En ontmoet je daar dan ook heel andere mensen dan op je werk?
Sander: Ja, dat is geweldig. Er zingen mensen van alle leeftijden en achtergronden. Een verpleegster, een gepensioneerde leraar, een timmerman. In het koor praten we over het leven, of gewoon over onzin. Dat doorbreekt echt je eigen bubbel.
Tom: Prachtig hoe muziek verbindt. Heeft het koor jou als persoon veranderd?
Sander: Zeker. Ik ben rustiger geworden en kan stress beter loslaten. En ik ben zelfverzekerder. Vroeger durfde ik nooit op te vallen, nu sta ik straks op een echt podium te zingen voor honderden mensen. Dat had ik nooit geloofd.
Tom: Wat een mooi verhaal. Wat wil je onze luisteraars tot slot nog meegeven?
Sander: Laat je angst los. Iedereen kan zingen, echt waar. Zoek een leuk koor in de buurt en ga gewoon een keer kijken. Je hoeft geen auditie te doen om plezier te hebben. Het kan je leven echt vrolijker en rustiger maken.
Tom: Dank je wel voor dit inspirerende gesprek, Sander. En heel veel succes met het optreden!
Sander: Dank je wel, Tom. Graag gedaan.
Tom: En voor de luisteraars thuis: hopelijk tot de volgende keer. Het hele transcript van deze aflevering vind je gratis op talkdutch punt nl.