De minibieb in de voortuin

Noor: Heb jij wel eens een klein houten kastje met boeken in een voortuin gezien? Gewoon op straat, waar iedereen een boek mag pakken? Vandaag praat ik met iemand die zo'n kastje heeft.

Noor: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Noor. Vandaag zit Annelies bij mij aan tafel. Ze is zesenveertig jaar en woont in een gezellige straat in Zwolle. Sinds twee jaar staat er een minibieb in haar voortuin. Annelies, welkom!

Annelies: Dank je wel, Noor. Leuk om hier te zijn.

Noor: Ja, echt heel leuk. Vertel eens, hoe begon dat? Waarom wilde je een minibieb?

Annelies: Nou, ik hou enorm van lezen. Mijn huis lag vol met boeken. Echt overal stonden ze. Op een dag dacht ik: wat zonde eigenlijk. Deze boeken staan hier maar te stoffen. Waarom deel ik ze niet met de buurt?

Noor: Ja, precies. En toen?

Annelies: Mijn man is gelukkig best handig. [laughs] Hij heeft van oud hout een mooi kastje gemaakt. Met een glazen deurtje erin, tegen de regen. We hebben het kastje aan de houten paal in de voortuin gemaakt. En toen zette ik er mijn eerste boeken in.

Noor: En hoe reageerden de mensen in de straat? Vonden ze het meteen leuk?

Annelies: In het begin keken mensen een beetje verbaasd. Ze liepen langs, bleven even staan en liepen weer door. Maar na een week stopte de eerste buurvrouw. Ze pakte een boek en zette er een ander boek voor terug. Toen wist ik: het werkt echt.

Noor: Wat bijzonder. Het is dus echt ruilen?

Annelies: Ja, dat is het idee. Maar het hoeft niet hoor. Soms pakt iemand een boek en brengt het pas weken later terug. Of helemaal niet. Dat is ook prima. Het gaat om het plezier van lezen.

Noor: Heb je door dat kastje nu ook meer contact met je buren?

Annelies: Absoluut. Dat is misschien wel het mooiste van alles. Vroeger zei ik alleen "hallo" tegen de buren. Nu maak ik echt een praatje. Soms sta ik uren in de tuin te praten met mensen die ik eerst niet kende. Een oudere meneer uit de straat komt nu elke week langs. Hij zoekt altijd naar geschiedenisboeken. Dan drinken we soms samen een kopje thee op het bankje bij het kastje.

Noor: Oh, wat warm klinkt dat. Heb je ook wel eens een grappige of bijzondere anekdote?

Annelies: Ja, zeker. Een paar maanden geleden vond ik een briefje in het kastje. Het was geschreven met kinderletters. Er stond op: "Dank u wel voor het mooie boek over ridders. Ik kan nu veel beter lezen." En er zat een kleine tekening bij van een ridder. Dat deed me echt wat. [sighs] Ik heb die tekening nog steeds op de koelkast hangen.

Noor: Wat ontzettend lief. Dat maakt het echt de moeite waard.

Annelies: Ja, echt wel. Het brengt een soort rust in de buurt. Mensen lopen minder snel voorbij. Ze staan even stil, ze kijken. Het is een klein rustpunt in de straat.

Noor: Prachtig. We gaan afronden, Annelies. Wat wil je onze luisteraars meegeven?

Annelies: Als je veel boeken hebt, deel ze. Of begin een praatje met je buren. Een klein gebaar kan je buurt zoveel warmer maken. Je hebt er echt niet veel voor nodig.

Noor: Dank je wel voor dit fijne gesprek, Annelies. En voor je mooie initiatief.

Annelies: Graag gedaan, Noor.

Noor: En lieve luisteraars, bedankt voor het luisteren. Kijk de volgende keer dat je buiten loopt eens goed om je heen. Misschien zie je wel zo'n mooi kastje. Wil je meelezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl.