Met de wc-rol over het gras: De campingcultuur

Femke: Waarom gaan we in de zomer met een wc-rol onder onze arm over een grasveld lopen, terwijl we thuis een luxe badkamer hebben?

Anja: [laughs] Tja, dat vraagt mijn zus zich ook altijd af. Maar voor mij is dat juist de ultieme vrijheid.

Femke: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Femke, en vandaag praat ik met Anja. Anja is tweeënvijftig en zij staat al twintig jaar elke zomer op dezelfde camping in Zeeland. Anja, ontzettend leuk dat je er bent.

Anja: Dank je wel, Femke. Ik vind het heel leuk om hier te zijn en over mijn passie te vertellen.

Femke: Twintig jaar op exact dezelfde plek. Wordt dat niet ontzettend saai?

Anja: Nee, gek genoeg helemaal niet. Het voelt voor ons echt als een tweede thuis. Zodra ik de snelweg afrijd en ik ruik de zee, dan valt alle stress direct van me af. Mijn caravan staat daar het hele seizoen, van april tot oktober. Dus we hoeven thuis alleen maar een tas met kleding in te pakken en we kunnen gaan. Geen gedoe met boeken of inpakstress.

Femke: Ja, dat klinkt heel comfortabel. Maar leg het me toch eens uit... Thuis hebben de meeste mensen een vaatwasser, een zacht bed en een grote televisie. En op de camping is alles klein, moet je de afwas met de hand doen en deel je de douche met vreemden. Waarom trekt dat ons Nederlanders nou zo aan?

Anja: Ik denk dat het vooral te maken heeft met eenvoud. Thuis moeten we zo ontzettend veel van onszelf. We moeten werken, het huishouden doen, de sociale agenda zit propvol. Op de camping hoeft even helemaal niks. En doordat je caravan klein is, leef je veel meer buiten. Je bent de hele dag in de gezonde lucht. En die afwas? Dat is eigenlijk het gezelligste moment van de dag.

Femke: Gezellig? [laughs] De afwas doen? Hoe dan?

Anja: Ja, echt waar! Bij de gezamenlijke afwasruimte ontmoet je iedereen. Je maakt een praatje, je hoort de laatste nieuwtjes van de camping... "Heb je gehoord dat de bakker morgen wat later komt?" of "Weet jij nog een leuke fietsroute?" Dat soort dingen. Het is heel laagdrempelig. Je maakt contact op een manier die in de stad bijna niet meer bestaat.

Femke: Dus het is eigenlijk een soort klein dorpje dat elke zomer opnieuw tot leven komt.

Anja: Precies. Een dorp zonder schuttingen. Iedereen kan bij elkaar naar binnen kijken, letterlijk. Dat moet je natuurlijk wel leuk vinden. Als je heel erg gesteld bent op je privacy, dan is de camping misschien niet de beste plek voor jou.

Femke: Nee, dat kan ik me voorstellen. Is er dan nooit eens irritatie? Je zit wel heel dicht op elkaars lip.

Anja: Oh jawel hoor, natuurlijk zijn er wel eens kleine irritaties. De buurman die zijn radio net iets te hard heeft staan, of kinderen die om zeven uur 's ochtends al met een plastic bal tegen je caravan trappen. Maar ja... dat hoort er een beetje bij. Je leert op de camping om wat flexibeler te zijn en dingen sneller los te laten. We lossen dat meestal op met een grapje, of we drinken samen een kop koffie om de lucht te klaren.

Femke: Wat goed. En hoe zit het met de ruimte in de caravan? Hoe organiseer je dat met je spullen?

Anja: Dat is inderdaad passen en meten. Wij hebben een caravan met een voortent. Dat is een grote tent die je aan de caravan vastmaakt, zodat je extra leefruimte hebt. In die voortent staat onze eettafel en een paar comfortabele stoelen. Als het regent, zitten we daar te lezen of we spelen een bordspelletje. Je leert echt met heel weinig spullen te leven. Thuis verzamelen we zo veel spullen die we eigenlijk helemaal niet nodig hebben. Op de camping heb je genoeg aan drie borden, een paar handdoeken en een goed boek.

Femke: Dat klinkt eigenlijk heel rustgevend. Minder spullen betekent vaak ook minder zorgen.

Anja: Ja, absoluut. Het is een soort mentale schoonmaak.

Femke: Heb je een favoriete herinnering van de afgelopen twintig jaar? Een moment waarop je dacht: ja, dit is waarom ik hier sta?

Anja: Nou... vorig jaar was er in de zomer een enorme storm. Het waaide zo hard dat we echt bang waren dat de voortent zou wegwaaien. En toen gebeurde er iets heel moois. Binnen een paar minuten stonden er vijf campingburen in de stromende regen bij ons om de tent extra vast te zetten. Iedereen was kletsnat, maar we deden het samen. Daarna hebben we met z'n allen in onze kleine caravan warme chocolademelk gedronken. Dat gevoel van saamhorigheid, dat we er voor elkaar zijn... dat vind je in het normale leven bijna nergens meer.

Femke: Wat een prachtig verhaal, Anja. Dat laat echt de kracht van de campinggemeenschap zien.

Anja: Ja, dat moment vergeet ik echt nooit meer.

Femke: We moeten helaas alweer gaan afronden. Wat is de belangrijkste les die je hebt geleerd van jouw campingjaren, die je aan onze luisteraars zou willen meegeven?

Anja: [sighs] Ik denk toch... zoek de eenvoud op. Je hebt echt niet veel luxe nodig om gelukkig te zijn. Probeer eens een weekend te leven met alleen de basisdingen. Zet je telefoon uit, neem de tijd voor elkaar en geniet van de buitenlucht. Je zult versteld staan van hoeveel rust dat geeft in je hoofd.

Femke: Een prachtig advies om deze aflevering mee te eindigen. Dank je wel voor je komst en je inspirerende verhalen, Anja.

Anja: Heel graag gedaan, Femke!

Femke: En voor de luisteraars thuis: wil je dit gesprek nog eens rustig nalezen? Het transcript staat helemaal gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!