Hulp op vier wielen: Anouk van de dierenambulance
Czytaj razem (transkrypt)
Sanne: Stel je voor: het is drie uur in de nacht. De telefoon gaat. Er is een gewonde egel gevonden langs de weg. Wat doe je? Ga je slapen, of kom je in actie?
Sanne: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Sanne. Vandaag praat ik met Anouk. Zij is 34 jaar en werkt als vrijwilliger bij de dierenambulance. Ze doet dit werk naast haar gewone baan op een kantoor. Welkom, Anouk.
Anouk: Dank je wel, Sanne. Leuk om hier te zijn.
Sanne: Anouk, waarom doe je dit werk? Je krijgt er geen geld voor, toch?
Anouk: Nee, dat klopt. Het is vrijwilligerswerk. Ik doe het omdat ik heel veel van dieren houd. En in Nederland hebben we gelukkig een speciaal telefoonnummer voor dieren in nood. Ik vind het belangrijk dat er altijd iemand is om te herstellen... of nou ja, te helpen.
Sanne: Hm, dus overdag werk je op een kantoor achter de computer, en in de avond of nacht help je dieren?
Anouk: Ja, precies. Dat is soms best vermoeiend, hoor. Maar het geeft me ook heel veel energie.
Sanne: Kun je een voorbeeld geven? Heb je onlangs nog een dier gered?
Anouk: Ja, vorige week nog. We kregen een melding over een klein eendje. Het zat vast in een diepe put, zo’n gat in de straat waar het regenwater in gaat. De moeder eend liep er heel nerveus omheen te kwaken.
Sanne: Och, wat zielig... En wat deden jullie toen?
Anouk: Nou... we moesten eerst die zware ijzeren plaat van de put weghalen. Dat was nog een heel werk. Daarna ging ik op de grond liggen. Ik kon net met mijn arm in de put. En ja, ik voelde het eendje! Het was heel klein, zacht en warm.
Sanne: Echt waar? Wat spannend! Was het eendje gewond?
Anouk: Gelukkig niet. We hebben het eendje direct bij de moeder gezet. Ze zwommen meteen samen weg in de sloot. [laughs] Dat was echt een prachtig moment. Dan weet ik weer precies waarom ik dit werk doe.
Sanne: Wat een mooi verhaal. Ik herken dat gevoel wel een beetje. Als mijn eigen kat, Minoes, een avond niet thuiskomt, ben ik ook meteen super bezorgd. Mensen houden echt van hun dieren.
Anouk: Ja, absoluut! Huisdieren horen echt bij het gezin. Maar we helpen ook wilde dieren, zoals egels, vogels en zwanen.
Sanne: Is het werk ook weleens zwaar of verdrietig?
Anouk: Ja, zeker. Soms komen we te laat. Of is een dier zo zwaar gewond dat het doodgaat. Dat doet natuurlijk pijn. [sighs] Maar ja, dat hoort er helaas ook bij. We proberen het dier dan in ieder geval een rustig einde te geven.
Sanne: Dat begrijp ik. Het is emotioneel werk. Wat wil je onze luisteraars vandaag meegeven?
Anouk: Als je een dier ziet dat hulp nodig heeft, twijfel dan niet. Bel de dierenambulance. We komen altijd. En... we zoeken ook altijd nieuwe chauffeurs en vrijwilligers! Dus kijk eens op onze website.
Sanne: Een heel mooie oproep. Dank je wel voor je komst en voor je fantastische werk, Anouk.
Anouk: Graag gedaan, Sanne.
Sanne: En voor de luisteraars: bedankt voor het luisteren. Alles rustig nalezen? Dat kan gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!