Vrijheid op wielen: micro-kamperen in een zelfbouwer

Femke: Waarom stoppen we onze spullen in een busje om op een nat grasveld in Drenthe te gaan staan? Vandaag praten we over de grote liefde van veel Nederlanders: kamperen en reizen in eigen land.

Femke: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Femke. Vandaag zit tegenover mij Jeroen van achtendertig. Hij verkocht zijn gewone auto en bouwde zelf een oude bestelbus om tot een klein, gezellig huisje op wielen. Hij reist nu elk weekend door Nederland op zoek naar rust. Jeroen, superleuk dat je er bent.

Jeroen: Dank je wel, Femke. Leuk om hier te zijn.

Femke: Neem ons even mee naar het begin. Waarom dacht je op een dag: ik ga een bus kopen en die ombouwen? Wat was het gevoel?

Jeroen: Nou... ik had een drukke baan op een kantoor in Utrecht. Veel stress, altijd mailtjes, altijd haast. Op een avond zat ik op de bank en ik dacht: is dit het nou? Ik wilde weg, maar niet naar een druk hotel. Ik wilde de natuur in, maar wel met mijn eigen bed bij me. En ja, toen zag ik online een video van iemand met een zelfgebouwd camperbusje. Dat wilde ik ook.

Femke: Echt waar? En had je überhaupt ervaring met klussen? Want een bus ombouwen klinkt best moeilijk.

Jeroen: [laughs] Nee, helemaal niet! Ik wist nog net hoe een hamer werkte. Maar gelukkig staat internet vol met video’s waarin mensen alles stap voor stap uitleggen. Het heeft me bijna een jaar gekost. Elk weekend zagen, verven, isoleren. Maar het moment dat je voor het eerst de sleutel omdraait en wegrijdt met je eigen gemaakte huisje... Ja, dat gevoel van vrijheid is onbetaalbaar.

Femke: Dat kan ik me zo goed voorstellen. En waar ging die allereerste reis naartoe?

Jeroen: Dat was heel simpel: naar een natuurkampeerterrein op de Veluwe. Slechts een uurtje rijden van mijn huis. Maar toen ik daar aankwam, het bos in keek en de schuifdeur van de bus opendeed... toen voelde ik meteen een enorme rust. Geen wifi, geen tv. Alleen het geluid van de wind in de bomen en een vogel die fluit.

Femke: En dat is dus heel anders dan de traditionele Nederlandse vakantie met een grote caravan achter de auto. Waarom kies je voor een klein busje in plaats van een caravan?

Jeroen: Een caravan is voor mij te groot. Met een busje ben je veel flexibeler. Je parkeert hem makkelijker en je hebt echt alleen het hoognodige bij je. Mijn busje is heel minimalistisch. Er is een bed, een klein gasstelletje om op te koken, en een paar kastjes voor kleding en boeken. Meer niet. Het dwingt je om na te denken over wat je echt nodig hebt in het leven.

Femke: Ja, minimalisme is natuurlijk heel populair nu. Maar we wonen wel in Nederland, Jeroen. Het regent hier nogal eens. Hoe is dat, als je dagen achter elkaar in zo'n kleine ruimte zit te wachten tot het droog wordt?

Jeroen: [laughs] Ja, dat vraagt iedereen altijd! Maar eerlijk gezegd vind ik de regen juist heerlijk. Als het regent, zit ik binnen met een warme kop thee en een goed boek. Het geluid van de regendruppels op het dak van de bus is ontzettend rustgevend. Het haalt de druk weg dat je 'iets moet doen'. Je kunt toch niet naar buiten, dus je mag gewoon lekker niks doen. Het is de ultieme vorm van onthaasten.

Femke: Hm, ja, dat klinkt eigenlijk heel gezellig. Een soort veilige cocon. En hoe zit het met het sociale contact? Want Nederlanders op een camping, die zoeken elkaar toch ook vaak op?

Jeroen: Klopt, dat is het leuke. Op de terreinen waar ik sta, zijn geen grote animatieteams of luide zwembaden. Het is er rustig. Maar er is natuurlijk altijd de gezamenlijke afwasplaats. Dat is echt de belangrijkste plek op de camping! Daar ontmoet je iedereen. Je staat naast elkaar de pannen af te wassen en je maakt een praatje. "Waar kom je vandaan?" of "Heb je nog een mooie fietsroute?" Het is heel ongedwongen en vriendelijk.

Femke: Wat grappig. Dus de afwas is eigenlijk een sociale activiteit geworden?

Jeroen: Absoluut. Thuis haat ik de afwas, maar op de camping vind ik het geweldig. Laatst stond ik naast een ouder echtpaar dat al veertig jaar kampeert. Ze gaven me zulke mooie tips over verborgen plekjes in Friesland waar je fantastisch kunt wandelen. Die openheid vind je bijna nergens anders. Iedereen is gelijk als je in je korte broek met een teiltje vuile vaat loopt.

Femke: [laughs] Ja, dat is waar! Geen status meer, gewoon samen afwassen. Prachtig. En heeft deze manier van reizen ook jouw blik op Nederland veranderd?

Jeroen: Ja, enorm. We willen vaak zo ver mogelijk weg. Naar Spanje, Azië, Amerika. Maar Nederland is zo mooi als je de tijd neemt om echt te kijken. Van de wilde natuur op de Veluwe tot de rustige Friese meren en de weidse polders in Groningen. Je hoeft niet uren te vliegen om een avontuurlijk gevoel te krijgen. Het avontuur ligt letterlijk om de hoek.

Femke: Jeroen, we moeten helaas alweer afronden. De tijd vliegt. Wat wil je onze luisteraars meegeven die misschien ook dromen van meer rust en vrijheid?

Jeroen: Ik zou zeggen: begin klein. Je hoeft niet meteen een hele bus om te bouwen. Huur eens een klein camperbusje voor een weekend, of gooi een tent achterin je auto en rijd naar het dichtstbijzijnde bos. Ervaar hoe fijn het is om even offline te zijn en te leven met minder. Het geeft je zoveel ruimte in je hoofd.

Femke: Wat een mooie, rustige boodschap. Dank je wel voor je komst en je inspirerende verhaal, Jeroen. En voor de luisteraars thuis: wil je de tekst van ons gesprek rustig meelezen? Het complete transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!