Geluk op een klein stukje grond: de volkstuin

Femke: Waarom wachten duizenden Nederlanders soms wel tien jaar op een klein stukje grond vol onkruid en modder? Wat is de magie van de volkstuin?

Femke: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Femke. Vandaag praat ik met Bart. Bart is tweeënzestig jaar en heeft al vijftien jaar een volkstuin in Utrecht. Hij is er bijna elke dag te vinden. Welkom, Bart!

Bart: Dank je wel, Femke. Leuk om hier te zijn.

Femke: Ja, ik ben heel benieuwd. Want... een volkstuin. Voor de luisteraars die het niet kennen: wat is het precies?

Bart: Nou... het is eigenlijk een klein stukje land dat je huurt. Vaak net buiten de stad. Je verbouwt er je eigen groenten, fruit en bloemen. En er staat meestal een klein huisje op. Een tuinhuisje.

Femke: Oké, en daar werk je dan in het weekend?

Bart: In het weekend, maar ik ben er ook vaak doordeweeks. Nu ik met pensioen ben, is het echt mijn passie. Het is heerlijk om met je handen in de aarde te zitten. Je vergeet even alles om je heen. Geen telefoon, geen computer. Alleen ik, de vogels en mijn tomaten. [laughs]

Femke: Dat klinkt heel rustig. Maar ik hoorde dat de wachtlijsten heel lang zijn. Klopt dat?

Bart: Ja, dat is echt bizar. Sinds corona wil iedereen een tuin. Vooral jonge mensen uit de stad. Ze willen weten waar hun eten vandaan komt. Maar ja, er is niet genoeg plek. Soms moet je wel acht of tien jaar wachten.

Femke: Tien jaar! Dat is echt superlang.

Bart: Klopt. Het is echt een schaars goed geworden. Een... hoe zeg je dat... iets wat heel populair is maar er is heel weinig van.

Femke: Ja, precies. En als je dan eindelijk een tuin hebt... mag je dan alles doen wat je wilt? Want we zijn in Nederland, dus ik denk meteen: zijn er regels?

Bart: [laughs] Nou, en of! Er zijn heel veel regels. Het bestuur van de vereniging controleert de tuinen. Je gras mag niet te hoog zijn. Je mag geen bomen hebben die te veel schaduw geven bij de buren. En het belangrijkste: je moet je onkruid weghalen. Als je dat niet doet, krijg je een brief.

Femke: Een brief voor onkruid? Echt waar?

Bart: Ja, echt! Want jouw onkruid waait zo naar de buren. Dat vinden mensen niet leuk. Dus we houden elkaar scherp. Maar het is vooral heel gezellig, hoor.

Femke: Hoe is het contact met de andere tuinders? Is het een community?

Bart: Zeker. Dat is misschien wel het leukste. We helpen elkaar. Als mijn buurman op vakantie is, geef ik zijn planten water. En we ruilen veel. Ik heb dit jaar te veel courgettes. Nou, dan geef ik die aan de buurvrouw, en krijg ik van haar aardbeien. En we drinken veel koffie samen.

Femke: Wat mooi. Het klinkt echt als een klein dorpje.

Bart: Dat is het ook. Een groen dorpje in de stad.

Femke: We moeten bijna afronden, Bart. Wat wil je onze luisteraars meegeven?

Bart: Ga eens wandelen bij een volkstuincomplex. De poort is overdag vaak open. Geniet van het groen en maak een praatje met een tuinder. We vertellen er graag over!

Femke: Wat een fijne tip. Dank je wel voor je verhaal, Bart. En heel veel succes met de oogst dit jaar.

Bart: Dank je wel, Femke.

Femke: Dat was Bart over de liefde voor de volkstuin. Ik krijg er zelf ook bijna groene vingers van! Wil je meelezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl.