Het geheim van de perfecte pannenkoek

Femke: Waarom worden we in Nederland zo ontzettend gelukkig van een grote, warme pannenkoek met spek en stroop? Is het pure nostalgie uit onze jeugd, of is het gewoon het ultieme comfortfood? Vandaag praten we over een van onze oudste en gezelligste eettradities.

Femke: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Femke en vandaag zit ik aan tafel met Hugo. Hugo is eenenvijftig jaar en runt al twintig jaar een prachtige, oude pannenkoekenboerderij aan de rand van het bos. Welkom, Hugo!

Hugo: Dank je wel, Femke. Wat ontzettend leuk om hier te zijn.

Femke: Hugo, ik moet meteen met de belangrijkste vraag beginnen. Hoeveel pannenkoeken bak jij eigenlijk op een drukke zondag?

Hugo: [laughs] Nou, bereid je voor. Op een zonnige zondag na een boswandeling gaan er hier gemakkelijk zeshonderd pannenkoeken doorheen. Zeshonderd!

Femke: Zeshonderd? Jeetje, dat is echt bizar veel. Dat betekent dat de pannen nooit koud worden.

Hugo: Nee, die blijven de hele dag gloeiend heet. Het is hard werken achter dat fornuis, maar als ik die volle zaal met blije gezichten zie, vergeet ik de vermoeidheid meteen.

Femke: Ja, dat geloof ik direct. Maar wat is nu het grote geheim van de perfecte Nederlandse pannenkoek? Want thuis mislukt de eerste pannenkoek bij mij op de een of andere manier altijd. Hoe kan dat?

Hugo: [laughs] Ja, dat is de bekendste pannenkoekenwet die er bestaat: de eerste mislukt altijd! Maar het geheim zit in een paar simpele dingen. Allereerst het beslag. Dat moet niet te dik zijn, maar zeker ook niet te dun. Wij gebruiken een familierecept met tarwebloem, verse melk van de boer hier vlakbij, eieren en een heel klein snufje zout. En het allerbelangrijkste: de pan moet echt goed heet zijn voordat het beslag erin gaat. En we bakken in echte boter, geen olie. Dat geeft die lekkere, knapperige randjes.

Femke: Hm, knapperige randjes... Ik krijg er nu al meteen honger van. En wat is bij jullie de absolute favoriet op de menukaart? Want er is tegenwoordig zoveel keuze.

Hugo: We hebben inderdaad wel tachtig verschillende soorten op de kaart staan. Met banaan, met kaas, met warme kersen en ijs... Maar de absolute koning blijft toch echt de pannenkoek met spek en stroop. Die combinatie van dat zoute, krokante spek en die zoete, donkere schenkstroop... dat is voor veel Nederlanders echt puur geluk.

Femke: Ja, dat is echt een klassieker hè? Buitenlanders vinden dat vaak maar een vreemde combinatie, spek met suikerstroop. Heb je wel eens toeristen in je restaurant die echt verbaasd kijken naar de menukaart?

Hugo: Oh, heel vaak! Laatst had ik een Italiaans gezin op bezoek. Ze snapten niks van kaas en spek op een pannenkoek. Maar na één hap waren ze verkocht en bestelden ze er nog een! Dat verrassingseffect is geweldig.

Femke: Wat grappig! Ja, we zijn in Nederland natuurlijk echt opgegroeid met die traditie. Het is ook echt iets voor het hele gezin, toch?

Hugo: Absoluut. Dat is misschien wel het mooiste van mijn werk. Ik zie hier gezinnen met drie generaties aan één tafel zitten. Grootouders die vroeger zelf als kind al bij deze boerderij kwamen, nemen nu hun kleinkinderen mee. Het is een cirkel van gezelligheid. Pannenkoeken eten is echt een sociale activiteit. Je zit gezellig rond de tafel, de kinderen kunnen lekker spelen, en iedereen kiest zijn eigen favoriete smaak.

Femke: Ja, het heeft iets heel informeles en warms. Geen chique gedoe, gewoon lekker eten met je handen als je dat wilt.

Hugo: Precies! Geen stijve sfeer. Als een kind knoeit met stroop, dan lachen we erom en maken we het schoon. Dat hoort erbij.

Femke: En eet je zelf eigenlijk nog wel eens een pannenkoek? Of kun je na twintig jaar geen pannenkoek meer zien?

Hugo: [laughs] Die vraag krijg ik echt wekelijks! Maar het antwoord is ja, ik eet ze nog steeds heel graag. Natuurlijk niet elke dag, want dat zou niet zo best zijn voor mijn lijn. Maar na een lange, drukke week vind ik het heerlijk om op zondagavond, als de zaak dicht is, samen met mijn vrouw een eenvoudige pannenkoek te eten met appel, rozijnen en een beetje kaneel. Dat verveelt nooit.

Femke: Dat klinkt inderdaad als de perfecte afsluiter van een drukke week. Wat maakt jouw werk na al die jaren nou nog steeds zo leuk? Is het de sfeer, of het bakken zelf?

Hugo: Het is de combinatie. Het bakken is echt een ambacht. Je moet gevoel hebben voor de temperatuur, voor het omdraaien op het juiste moment... Maar het allermooiste zijn de verhalen van de mensen. Mensen komen hier om iets te vieren. Een verjaardag, een goed rapport van school, of gewoon omdat het weekend is. Je bent als pannenkoekenbakker eigenlijk altijd onderdeel van een feestje. Dat geeft ontzettend veel positieve energie.

Femke: Wat een mooi perspectief. Je brengt eigenlijk gewoon een beetje geluk op een bord.

Hugo: Ja, zo voelt het echt.

Femke: Hugo, we zijn helaas alweer bijna aan het einde van ons gesprek. Wat zou jij onze luisteraars, die Nederlands aan het leren zijn, willen meegeven?

Hugo: Nou, ik zou willen zeggen: ga eens wat vaker terug naar de basis. We leven in een drukke tijd waarin alles snel en ingewikkeld moet. Maar echt geluk zit vaak in eenvoudige dingen. Koop eens goede ingrediënten, neem de tijd om samen met vrienden of familie pannenkoeken te bakken, zet de telefoons uit en geniet van elkaar en van het eten. En probeer vooral die pannenkoek met spek en stroop eens, ook al klinkt het misschien gek!

Femke: [laughs] Een heel goed advies! Ik ga vanavond denk ik ook maar eens pannenkoeken bakken. Hugo, ontzettend bedankt voor je komst en voor je mooie en smakelijke verhalen.

Hugo: Heel graag gedaan, Femke. En veel succes met bakken vanavond!

Femke: Dank je wel! En voor de luisteraars: het hele transcript van deze aflevering vind je gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!