Opadag: Hans (68) over de band met zijn kleinzoon

Noor: Hans, wat doe jij als je kleinzoon van vier echt niet mee wil werken, en jij moet op tijd bij de supermarkt zijn?

Hans: [laughs] Nou, Noor... Dan gaan we gewoon niet naar de supermarkt. Dan gaan we op zoek naar wormen in de tuin. Dat is het voordeel van een opa zijn. Ik heb geen haast.

Noor: Wat heerlijk. Welkom bij TalkDutch. Ik ben Noor. Vandaag praat ik met de 68-jarige Hans. Elke donderdag is zijn vaste dag. Opadag. Dan zorgt hij voor zijn kleinzoon Lucas van vier. Hans, hoe is dat zo gekomen?

Hans: Ja, mijn dochter ging weer meer werken. Ze zochten een oplossing voor de donderdag. Toen zei ik: ik wil het proberen. Maar ik vond het best spannend. Mijn eigen kinderen zijn al dertig jaar groot! Ik wist niet meer goed hoe het moest, zorgen voor zo'n kleintje.

Noor: Ja, dat kan ik me voorstellen. Het is lang geleden. Hoe ging die eerste keer?

Hans: Nou, ik had speelgoed gekocht. Veel speelgoed. Maar weet je wat Lucas het leukste vond? De kartonnen doos waar het speelgoed in zat. Hij zat uren in die doos. Toen dacht ik: oh ja, zo simpel is het dus.

Noor: Wat grappig. Kinderen hebben eigenlijk niet veel nodig, hè?

Hans: Helemaal niks. We doen heel gewone dingen. We gaan naar de bakker voor een broodje. We kijken naar de vuilniswagen. Lucas vindt die grote auto prachtig. Dan staan we daar wel twintig minuten te kijken. De mannen van de vuilniswagen zwaaien altijd naar ons. Dat is echt het hoogtepunt van zijn week. En van de mijne ook, denk ik.

Noor: Dat klinkt heel warm en rustig. Maar... is het niet ook heel zwaar? Je bent 68. Een kind van vier heeft ontzettend veel energie.

Hans: [sighs] Ja, dat is zeker waar. Om vijf uur 's middags ben ik echt helemaal op. Dan doet mijn rug een beetje pijn. Maar het geeft me ook jonge energie. Ik loop weer buiten. Ik kijk weer met andere ogen naar de wereld. Een vogel in de boom is voor Lucas een groot wonder. Door hem zie ik dat wonder ook weer.

Noor: Prachtig gezegd. En hoe is de band tussen jullie nu?

Hans: Heel speciaal. In het begin was ik gewoon die opa die soms langskwam. Nu hebben we echt onze eigen grapjes. Laatst wilde hij mij helpen in de tuin. Hij kreeg een emmer water en een oude kwast. Hij heeft de hele schutting 'geschilderd' met water. Hij was zo trots! "Kijk opa, ik maak het mooi!" Dan smelt je hart toch?

Noor: Ach, wat lief. Ja, dat is echt goud waard. Praten jullie ook veel samen?

Hans: Ja, op zijn manier. Hij leert nu steeds meer woorden. Soms zegt hij dingen die ik niet meteen begrijp. Dan knik ik maar en zeg ik: "Nou, wat goed!" En dan lacht hij. We begrijpen elkaar ook vaak zonder woorden.

Noor: Wat een mooi verhaal, Hans. We moeten helaas alweer afronden. Wat wil je de luisteraars van TalkDutch vandaag meegeven?

Hans: Maak tijd voor de mensen om je heen. En kijk eens wat vaker door de ogen van een kind. De wereld is heel mooi als je niet zo snel rent.

Noor: Dank je wel voor dit fijne gesprek, Hans. En voor jou als luisteraar: wil je deze aflevering rustig nalezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl.