Soep van 'lelijke' groenten

Femke: Waarom gooien we eigenlijk zo makkelijk eten weg? Vandaag praat ik met Marieke. Zij maakt heerlijke soep van groenten die de supermarkt niet meer wil verkopen.

Femke: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Femke. Tegenover mij zit Marieke, achtendertig jaar. Zij begon drie jaar geleden een heel bijzonder soepcafé in Utrecht. Welkom, Marieke.

Marieke: Dank je wel, Femke. Leuk om hier te zijn.

Femke: Marieke, hoe begon dit idee? Was er een speciaal moment?

Marieke: [laughs] Ja, eigenlijk wel. Ik liep op de markt aan het einde van de dag. En ik zag hoeveel groenten er bleven liggen. Mooie tomaten, een beetje zacht. Of paprika’s met een raar plekje. De marktkoopman wilde ze weggooien. Dat deed pijn in mijn hart.

Femke: Ja, dat snap ik. Want die groenten zijn nog prima te eten, toch?

Marieke: Precies! Een tomaat met een klein plekje is nog steeds superlekker. Je snijdt het plekje weg en klaar. Dus ik vroeg aan de marktman: "Mag ik ze meenemen?" Thuis maakte ik er een enorme pan soep van. Voor de hele buurt.

Femke: Wat leuk! En hoe reageerden de mensen in de buurt?

Marieke: Nou, eerst een beetje verbaasd. "Is dit gratis?" vroegen ze. Ik zei: "Ja, maar je mag een kleine donatie doen." Het was zo gezellig. Iedereen zat aan een grote tafel te praten. Toen dacht ik: dit moet ik vaker doen.

Femke: En nu is het een echt soepcafé. Hoe werkt dat nu precies? Krijg je nog steeds groenten van de markt?

Marieke: Ja, we werken nu samen met drie marktlui en een lokale supermarkt. Elke woensdag en zaterdag halen we de 'lelijke' groenten op. We weten nooit van tevoren wat we krijgen. De ene week is het heel veel bloemkool, de andere week courgette.

Femke: [laughs] Dus het menu is altijd een verrassing?

Marieke: Ja, we moeten heel creatief zijn. Soms is het best moeilijk. Wat doe je bijvoorbeeld met dertig kilo wortels en een paar rijpe bananen?

Femke: Oei, bananensoep? Dat klinkt... een beetje vreemd.

Marieke: [laughs] Nou, we maakten wortelsoep met een beetje banaan en kokosmelk voor de zoetheid. Het was echt een groot succes! Mensen praten er nog steeds over.

Femke: Wat goed! En doe je dit allemaal alleen? Want dertig kilo wortels snijden... dat is veel werk.

Marieke: Nee hoor, zeker niet! We hebben inmiddels een vaste groep van tien vrijwilligers. We snijden en koken samen in een oude buurtkeuken. Tijdens het snijden praten we over het leven. Het is bijna een soort therapie, heel rustgevend.

Femke: Wat prachtig. En het café is ook een sociale plek, toch? Wie komen er allemaal eten?

Marieke: Echt iedereen. Ouderen die alleen wonen, studenten die weinig geld hebben, en jonge gezinnen uit de buurt. Eten verbindt mensen. Aan de grote soeptafel maakt het niet uit wie je bent of wat je doet. Iedereen eet dezelfde warme soep.

Femke: Mooi gezegd. Word je er zelf ook anders door? Kijk je nu anders naar je eigen boodschappen?

Marieke: Absoluut. Ik gooi thuis bijna nooit meer iets weg. Ik kijk niet naar de datum op het pak, maar ik ruik en ik proef eerst. En ik maak heel vaak... ja, restjessoep natuurlijk.

Femke: Wat een mooi en simpel idee. Marieke, we gaan afronden. Wat wil je onze luisteraars vandaag meegeven?

Marieke: Kijk eens wat vaker in je koelkast voor je naar de winkel gaat. Die zielige wortel en die halve ui... daar kun je samen met een bouillonblokje nog een heerlijke lunch van maken. Gooi het niet te snel weg.

Femke: Dank je wel voor dit fijne gesprek, Marieke. En bedankt voor je inspiratie.

Marieke: Graag gedaan!

Femke: En voor de luisteraars: bedankt voor het luisteren. Wil je meelezen met dit gesprek? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!