Geluk op een klein stukje grond: De volkstuin van Annet

Femke: Waarom werken we zo hard in onze vrije tijd? We betalen geld voor een klein stukje grond om daar zwaar werk te doen. En we worden er nog gelukkig van ook. Hoe kan dat?

Femke: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Femke. Vandaag praat ik met Annet. Annet is tweeënzestig jaar en heeft al vijftien jaar een volkstuin. Een volkstuin is een klein stukje grond dat je huurt om groente en bloemen te laten groeien. Annet, welkom!

Annet: Dank je wel, Femke. Wat leuk om hier te zijn.

Femke: Annet, meteen een vraag. Waarom wil je in het weekend op je knieën in de modder zitten? Je kunt toch ook gewoon naar de supermarkt voor je groente?

Annet: [laughs] Ja, dat klopt natuurlijk. Maar in de supermarkt koop je alleen eten. In mijn tuin koop ik... tja, hoe zeg ik dat... rust. En geluk. Ik woon op de derde verdieping van een flat in de stad. Ik heb geen balkon. Mijn flat is heel klein en er is geen groen om me heen. Als ik in mijn tuin ben, voel ik de wind en de zon. Dat is heerlijk.

Femke: Hm, dat begrijp ik. Dus het is echt een ontsnapping uit de drukke stad?

Annet: Ja, precies. Als ik de poort van het tuinpark binnenstap, vergeet ik alle stress. Mijn telefoon gaat uit. Ik luister naar de vogels. En ik werk met mijn handen in de aarde. Dat is heel anders dan achter een computer zitten.

Femke: Maar het is toch ook veel werk? Wat doe je bijvoorbeeld als het regent?

Annet: Oh, ook als het regent ben ik er vaak hoor. Ik heb een klein houten huisje op mijn stukje grond. Daar kan ik droog zitten en thee drinken. Maar ja, het is hard werken. Soms denk ik: pfff, nu moet ik alweer dat onkruid weghalen. Onkruid zijn de slechte planten die je níet in je tuin wilt hebben, want die groeien heel snel. Maar als de tuin daarna weer netjes is... dat geeft zo’n goed gevoel!

Femke: En zijn er ook regels op zo'n park? Nederlanders houden tenslotte van regels.

Annet: [laughs] Oh ja, heel veel regels! De heg tussen de tuinen mag bijvoorbeeld niet hoger zijn dan één meter twintig. En je moet je tuin goed schoonhouden. Je mag er ook niet het hele jaar slapen. Soms is dat wel een beetje vermoeiend, al die regeltjes. Maar het zorgt er ook voor dat het park mooi blijft voor iedereen.

Femke: Ja, dat is waar. En hoe is het contact met de buren op het park? Is het gezellig?

Annet: Heel gezellig! We helpen elkaar altijd. Als ik op vakantie ben, geeft mijn buurman mijn planten water. En we delen ook veel. Als ik te veel tomaten heb, geef ik ze aan de buren. En ik krijg weer aardbeien van hen. We drinken vaak samen koffie op het terras. Het voelt echt als een klein dorpje in de grote stad.

Femke: Wat mooi. Een soort mini-samenleving dus. Wat is jouw grootste succes in de tuin tot nu toe?

Annet: Mijn tomaten. Ze zijn echt mijn trots. Ze groeien in een kleine kas van glas. Als ze rood zijn en ik eet ze direct van de plant... wauw. Die zijn zo zoet! Dat vind je echt niet in de winkel.

Femke: Nu krijg ik ook honger! [laughs] We gaan afronden, Annet. Wat wil je onze luisteraars vandaag meegeven?

Annet: Mijn tip is: zoek het groen op. Je hebt geen eigen tuin nodig. Ga naar een park, loop door het bos, of zet een paar mooie planten op je vensterbank. Zorgen voor iets wat groeit, maakt je hoofd echt rustig. Je hebt er geen haast bij. De natuur heeft tijd nodig, en wij ook.

Femke: Wat een mooie boodschap. Dank je wel voor dit fijne gesprek, Annet. En heel veel plezier in je tuin dit weekend!

Annet: Dank je wel, Femke. Graag gedaan.

Femke: En jij bedankt voor het luisteren. Wil je meelezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!