Samen, maar toch apart: Wendy over haar latrelatie

Noor: Soms hou je ontzettend veel van iemand, maar wil je absoluut niet met diegene in één huis wonen. Klinkt dat vreemd? Vandaag praat ik daarover.

Noor: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Noor. Vandaag praat ik met Wendy. Wendy is drieënveertig en heeft al tien jaar een relatie met haar vriend Mark. Maar ze wonen niet samen. Ze hebben een zogenaamde 'latrelatie'. Wendy, welkom.

Wendy: Dank je wel, Noor. Leuk om hier te zijn.

Noor: Ja, fijn dat je er bent. Vertel eens... Tien jaar samen, maar wel allebei een eigen huis. Waarom kiezen jullie daarvoor?

Wendy: Nou... Het begon eigenlijk heel praktisch. Toen we elkaar leerden kennen, hadden we allebei al een eigen leven. En allebei kinderen uit een eerdere relatie. Mijn kinderen waren toen nog klein, en zijn kinderen ook. We dachten: als we gaan samenwonen, moeten we twee gezinnen samenvoegen. Dat vonden we destijds te druk en te ingewikkeld voor de kinderen.

Noor: Ah, ja. Dus het was eerst vooral een keuze voor de kinderen?

Wendy: Klopt, ja. We wilden hen rust en stabiliteit geven. Maar na een paar jaar merkten we dat we het eigenlijk zelf ook heel fijn vonden. We hebben allebei onze eigen gewoontes. Ik hou van een opgeruimd huis en rust in de ochtend. Mark is... tja, iets minder netjes [laughs] en hij zet 's ochtends vroeg het liefst meteen de radio hard aan. Als we zouden samenwonen, gaan we ons waarschijnlijk snel aan elkaar irriteren. Nu hebben we die irritaties helemaal niet.

Noor: Hm, dat begrijp ik heel goed. Maar hoe doe je dat dan praktisch? Hoe ziet een normale week eruit voor jullie?

Wendy: We plannen onze tijd heel bewust. We zien elkaar meestal drie dagen per week. Soms doordeweeks een avond, en in het weekend. De dagen dat we samen zijn, zijn ook echt voor ons samen. Dan gaan we lekker koken, wandelen, of een film kijken. En de andere dagen... tja, dan heb ik mijn eigen huis, mijn eigen routines. Dan mis ik hem soms wel, maar dat vind ik eigenlijk wel romantisch. Het houdt de relatie fris.

Noor: Wat grappig. Je mist hem, en dat vind je juist fijn?

Wendy: Ja, gek is dat hè? [laughs] Als you altijd samenwoont, wordt alles zo snel gewoon. Je ziet elkaar elke dag bij het ontbijt, bij de afwas, of als je moe bent van je werk. Bij ons is elk weerzien na een paar dagen toch weer een beetje speciaal. We moeten moeite voor elkaar blijven doen. We moeten 'op de koffie' bij elkaar.

Noor: Klinkt heel gezellig. Maar krijg je ook weleens negatieve reacties uit je omgeving? Mensen die bijvoorbeeld zeggen: "Is het wel een échte relatie als je niet samenwoont?"

Wendy: O ja, zeker in het begin. Mijn moeder begreep er bijvoorbeeld eerst helemaal niks van. Die vroeg steeds: "Wanneer gaan jullie nou eens een echt huis kopen samen?" Mensen denken vaak dat samenwonen de enige manier is om te laten zien dat je serieus bent over de toekomst. Maar voor ons voelt dit juist heel serieus. We kiezen er elke week bewust voor om bij elkaar te zijn. We hoeven niet bij elkaar te blijven voor de hypotheek of de spullen.

Noor: Ja, dat is een heel mooi punt. Je bent samen puur omdat je dat wilt, niet omdat het praktisch zo geregeld is.

Wendy: Precies. Het geeft enorm veel vrijheid. Maar het vraagt natuurlijk ook wel vertrouwen. Je moet elkaar de ruimte durven geven. Als Mark een avond met zijn vrienden op stap gaat, hoef ik niet te weten waar hij is of hoe laat hij precies thuis is. Dat is zijn leven en zijn eigen huis.

Noor: En hoe zit het met de feestdagen, of als een van de twee ziek is? Hoe doe je dat dan?

Wendy: Nou, als een van ons ziek is, zorgen we natuurlijk voor elkaar. Dan ga ik naar hem toe met warme soep, of hij komt bij mij. En met feestdagen... dat is soms een beetje puzzelen met de kinderen en de verschillende huizen. Maar we hebben inmiddels onze eigen tradities gemaakt. Eerste kerstdag bij mij, tweede kerstdag bij hem. Het grote voordeel is dat we nooit ruzie hebben over de kerstboom, want we hebben er allebei een! [laughs]

Noor: [laughs] Dat is inderdaad een groot voordeel! Twee kerstbomen naar je eigen smaak.

Wendy: Ja, precies! Geen discussie over de kleuren van de kerstballen.

Noor: Als je nu terugkijkt op die tien jaar... Zou je ooit nog willen samenwonen? Bijvoorbeeld als de kinderen allemaal het huis uit zijn?

Wendy: We praten er weleens over. De kinderen zijn nu bijna volwassen en gaan binnenkort studeren. Maar eerlijk gezegd? Ik denk het niet. We zijn zo gewend aan onze eigen plek. Ik vind mijn eigen badkamer heerlijk. Mijn eigen stilte na een lange werkdag. En Mark heeft dat ook. Waarom zouden we iets veranderen dat al tien jaar heel goed werkt? Een relatie hoeft niet te voldoen aan de regels van de maatschappij. Je moet gewoon doen wat voor jou werkt.

Noor: Dat is een hele mooie gedachte. En dat brengt me meteen bij mijn laatste vraag. Wat zou jij onze luisteraars willen meegeven die misschien ook twijfelen over hun eigen relatievorm?

Wendy: Ik zou willen zeggen: durf buiten de normale paden te denken. Samenwonen en trouwen is prachtig als dat bij je past. Maar als je merkt dat je behoefte hebt aan meer eigen ruimte, wees dan niet bang om dat te bespreken. Een latrelatie is geen 'halve' relatie. Het kan juist heel veel liefde, rust en respect brengen.

Noor: Dank je wel, Wendy, voor dit openhartige en inspirerende gesprek.

Wendy: Graag gedaan, Noor.

Noor: En voor de luisteraars: bedankt voor het luisteren. Alles rustig nalezen? Dat kan gratis op talkdutch punt nl. Tot de volgende keer!