De stilte van het bos

Daan: Waarom zijn we zo graag in het bos, maar vinden we het zo moeilijk om echt stil te zijn? Welkom bij TalkDutch. Vandaag praat ik met Ellen. Zij is 45 jaar en werkt al tien jaar als boswachter op de Veluwe. Ellen, welkom.

Ellen: Dank je wel, Daan. Leuk om hier te zijn.

Daan: Boswachter... Dat klinkt als een droom voor veel mensen. Altijd buiten, tussen de bomen. Is het echt zo mooi?

Ellen: [laughs] Ja, het is echt prachtig. Maar het is ook hard werken, hoor. Mensen denken vaak dat ik alleen maar lekker wandel. Maar ik moet ook het bos schoonhouden, met bezoekers praten en zieke bomen controleren. Maar de vroege ochtend... ja, die is goud waard.

Daan: De vroege ochtend. Hoe ziet die eruit voor jou?

Ellen: Nou... ik begin vaak om zes uur. Dan is er nog niemand in het bos. Geen auto’s, geen honden, geen pratende mensen. Alleen het licht dat door de bomen komt. En de mist boven de hei. Dat is zo mooi. Soms zie ik dan een groepje herten oversteken. Heel zachtjes, alsof ze de stilte niet willen breken.

Daan: Wauw. Dus je staat daar echt oog in oog met het wild?

Ellen: Ja, dat gebeurt zeker. Laatst nog. Ik stood heel stil achter een grote eik. En toen liep er een vos voorbij. Hij zag mij niet. Hij zocht naar eten in het gras. Dan klopt mijn hart wel even sneller, hoor. Je voelt je dan zo klein.

Daan: Dat kan ik me voorstellen. Maar je zei net ook: bezoekers. Het wordt steeds drukker in de Nederlandse natuur, toch? Vooral de laatste jaren.

Ellen: Klopt. Mensen willen naar buiten. Dat is natuurlijk heel goed. Bewegen in de frisse lucht is gezond. Maar... ja, hoe zal ik het zeggen... sommigen vergeten dat het bos een huis is voor de dieren. Ze laten vuilnis achter of laten hun hond loslopen waar dat niet mag.

Daan: En dat geeft problemen voor de dieren?

Ellen: Zeker. Een loslopende hond kan een ree laten schrikken. Zo'n dier rent dan in paniek weg, soms de weg op. Of vogels die op de grond broeden vliegen weg van hun nest. Dan worden de eieren koud. Dat is heel verdrietig.

Daan: hm, ja. Dat begrijp ik. Je bent dus eigenlijk ook een soort leraar in het bos?

Ellen: Ja, zo voelt het soms wel. Ik ga niet meteen boos worden of boetes geven. Ik praat liever met de mensen. Ik leg uit waarom de regels er zijn. Meestal zeggen mensen dan: "Oh, dat wist ik helemaal niet!" Dat vind ik het leukste deel van mijn werk. Mensen weer laten kijken met respect voor de natuur.

Daan: Mooi is dat. Ellen, we moeten alweer afronden. Wat wil je onze luisteraars vandaag meegeven?

Ellen: Als je de volgende keer in het bos bent, loop dan eens één minuut niet door. Sta stil, doe je ogen dicht en luister. Wat hoor je? De wind, een vogel, ritselende bladeren. Het geeft je zo veel rust.

Daan: Dat ga ik dit weekend zeker doen. Heel erg bedankt voor je komst en je mooie verhalen, Ellen.

Ellen: Graag gedaan!

Daan: En voor de luisteraars thuis: wil je dit gesprek nog eens rustig nalezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot morgen!