Bewust apart wonen: de LAT-relatie van Sandra

Noor: Waarom zou je de badkamer willen delen met de persoon van wie je houdt, als je ook allebei je eigen huis kunt hebben?

Noor: Welkom bij TalkDutch. Vandaag praat ik met de zevenenveertigjarige Sandra. Zij heeft al twaalf jaar een relatie met Paul. Maar samenwonen? Dat doen ze bewust niet. Ze hebben een LAT-relatie: Living Apart Together. Wel de liefde, niet het gezamenlijke adres. Sandra, welkom.

Sandra: Dank je wel, Noor. Leuk om hier te zijn.

Noor: Ja, we gaan het hebben over jouw relatie. Als mensen horen dat je al twaalf jaar samen bent, verwachten ze vaak dat je samenwoont. Waarom kozen jullie voor twee huizen?

Sandra: Nou... [laughs] in het begin was het heel praktisch. We hadden allebei al een eigen leven en kinderen uit een eerdere relatie. We wilden hun leven niet op de kop zetten. Dus we dachten: we wachten tot de kinderen groot zijn.

Noor: Oké, dus het begon voor de kinderen. Maar inmiddels zijn die het huis uit, toch?

Sandra: Ja, klopt. De jongste studeert nu. We hebben daarna ook echt over samenwonen gepraat en zelfs huizen bekeken. Maar elke keer voelde het gewoon niet goed. We dachten allebei: waarom zouden we dit veranderen? We zijn zo ontzettend gelukkig hoe het nu is.

Noor: Wat is dan het grootste voordeel voor jou? Waarom werkt dit zo goed?

Sandra: De rust. En de vrijheid om je eigen ruimte te hebben. Ik hou enorm van Paul, echt waar. We zien elkaar zo'n drie of vier keer per week. Maar ik geniet er ook zo van om na een drukke werkdag in mijn eigen, stille huis te komen. Ik hoef met niemand te overleggen of ik wil lezen of televisie wil kijken. Ik heb mijn eigen rommel, hij heeft de zijne. Dat voorkomt veel kleine irritaties.

Noor: Ja, geen ruzie over de vuile vaat of wie de badkamer moet schoonmaken.

Sandra: [laughs] Nou, inderdaad! Als we bij elkaar zijn, is het echt 'quality time'. We kiezen er heel bewust voor om samen te zijn. We koken lekker, we praten veel. Het voelt bijna alsof we nog steeds aan het daten zijn, ook al zijn we al twaalf jaar samen. De routine sluipt er minder snel in.

Noor: Maar zijn er ook nadelen? Ik kan me voorstellen dat het soms alleen voelt. Bijvoorbeeld als je ziek bent, of een slechte dag hebt gehad.

Sandra: Ja, dat is absoluut waar. Als ik griep heb, ligt Paul niet in het bed naast me om thee te brengen. Natuurlijk komt hij wel langs als het echt nodig is, maar het is anders. En soms, op een koude zondagavond, denk ik wel eens: het zou nu wel gezellig zijn als hij op de bank zat. Maar ja, ik accepteer dat die momenten erbij horen. Het weegt niet op tegen de voordelen.

Noor: En hoe reageert jullie omgeving hierop? Krijg je veel vragen?

Sandra: Zeker in het begin wel. Mensen vroegen vaak: "Houden jullie wel echt van elkaar?" of "Ben je bang om je te binden?". Dat vond ik best pijnlijk. Alsof onze liefde minder echt is omdat we geen gedeelde hypotheek hebben. Maar nu we twaalf jaar verder zijn, hoor ik dat bijna nooit meer. Sommige vrienden die getrouwd zijn, zeggen nu zelfs wel eens voor de grap: "Ik zou ook wel een eigen huis willen!".

Noor: [laughs] Ja, dat geloof ik meteen! Hoe regelen jullie dat praktisch? Want twee huizen huren of kopen is in deze tijd natuurlijk ook heel duur.

Sandra: Klopt, dat is wel een belangrijk punt. Financieel is het zeker niet de goedkoopste optie. Je betaalt alles dubbel. Wij kunnen dat gelukkig betalen omdat we allebei een goede baan hebben. Maar ik realiseer me heel goed dat dit een luxe is. Niet iedereen heeft die keuze tegenwoordig.

Noor: Ja, de woningmarkt maakt dit soort keuzes inderdaad niet makkelijk nu. Maar voor jullie is het de investering dus helemaal waard. Sandra, tot slot: wat zou je onze luisteraars willen meegeven?

Sandra: Ik zou willen zeggen: durf te kiezen voor wat voor jou werkt. Er is geen vaste route in de liefde. Samenwonen is prachtig, maar het is niet de enige manier om een diepe, stabiele relatie te hebben. Praat er open over met je partner en vraag jezelf af: wat heb ík nodig om gelukkig te zijn?

Noor: Wat een mooie boodschap om mee af te sluiten. Heel erg bedankt voor je openheid, Sandra.

Sandra: Graag gedaan, Noor.

Noor: En voor de luisteraars: wil je dit gesprek rustig nalezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl. Tot morgen!