Opa Jan over zijn vaste oppasdag met kleinzoon Sem

Noor: Soms verandert je leven compleet als je stopt met werken. Mijn gast van vandaag vond een nieuwe, bijzondere rol binnen zijn familie.

Noor: Welkom bij TalkDutch. Ik ben Noor. Vandaag praat ik met Jan. Jan is zesenzestig jaar. Hij is gepensioneerd, maar hij zit zeker niet stil. Elke donderdag is namelijk zijn vaste oppasdag. Dan zorgt hij voor zijn kleinzoon Sem van vier. Welkom, Jan.

Jan: Dank je wel, Noor. Leuk om hier te zijn.

Noor: Jan, vertel eens. Hoe begon dit idee van de vaste oppasdag?

Jan: Nou... toen ik stopte met werken, dacht ik: wat ga ik doen? Mijn dochter Laura werkt vier dagen per week. Ze zocht een oplossing voor de donderdag. Toen zei ik: "Ik kan wel oppassen." Ik vond het best spannend in het begin.

Noor: Ja? Waarom spannend?

Jan: Ik had al heel lang niet voor een klein kind gezorgd! Mijn eigen kinderen zijn allang groot. En een kind van vier heeft veel energie. Ik vroeg me af: kan ik dat nog wel?

Noor: Logisch. En hoe was die eerste donderdag?

Jan: Oh, ik was echt moe aan het einde van de dag! [laughs] Maar het was ook geweldig. We gingen naar de speeltuin en we bouwden een grote toren van blokken. Nu is het onze vaste dag. Wij noemen het 'mannendag'.

Noor: Wat leuk, 'mannendag'. En wat doen jullie dan op zo'n dag?

Jan: We hebben een ritme. Eerst drinken we thee met een koekje. Sem praat dan heel veel over zijn auto's. Daarna gaan we naar buiten. Regen of zon, dat maakt niet uit. We gaan vaak naar het bos of de kinderboerderij. Sem houdt van de geiten. En ik geniet van zijn verhalen. Hij kijkt zo anders naar de wereld. Een kleine slak op de weg is voor hem al een groot avontuur.

Noor: Prachtig. Het brengt jou dus ook weer terug naar de kleine dingen?

Jan: Zeker. Vroeger moest ik altijd snel, snel. Werken, boodschappen doen, druk zijn. Nu moet ik langzaam lopen, want Sem heeft kleine stapjes. Dat is heel gezond voor mij. Het geeft me rust.

Noor: En hoe is de band met je dochter Laura nu? Is die veranderd door deze dag?

Jan: Ja, absoluut. We praten nu veel meer. Elke donderdagavond eet Laura bij mij. Dan brengen we Sem samen naar bed. We praten over de opvoeding, maar ook over haar werk en mijn leven. Ik begrijp haar nu beter. Ik zie hoe druk jonge ouders nu zijn. Het is anders dan in mijn tijd.

Noor: Wat mooi dat het jullie dichter bij elkaar brengt. Zijn er ook weleens moeilijke momenten?

Jan: Hm... ja, soms wel. Sem luistert natuurlijk niet altijd. Soms is hij moe en gaat hij gillen in de supermarkt. Dan kijken mensen naar je. Vroeger werd ik dan zenuwachtig. Nu denk ik: ach, hij is gewoon moe. We gaan rustig naar huis.

Noor: Heel relaxed. Wat een mooie rol heb je gevonden, Jan. Wat wil je onze luisteraars meegeven die misschien ook twijfelen over oppassen op de kleinkinderen?

Jan: Doe het! Het kost energie, ja. Maar je krijgt er zoveel liefde voor terug. Je bouwt een band op die voor de rest van je leven blijft. Dat is goud waard.

Noor: Wat een fijne afsluiting. Heel erg bedankt voor je komst en je mooie verhaal, Jan. En veel plezier volgende donderdag!

Jan: Dank je wel, Noor. Dat gaat zeker lukken.

Noor: En voor de luisteraars: bedankt voor het luisteren. Wil je meelezen? Het transcript staat gratis op talkdutch punt nl.